Poprzednio w „Homeland":
- Mam dosyć kłótni. - Ja też.
Carrie wie o tobie wszystko i to akceptuje.
Musisz ją bardzo kochać.
Myślę, że nasza umowa to wyjście dla nas obojga.
Wiesz, za jaką wariatkę wszyscy cię uważają?
Jesteś jeszcze bardziej szalona.
Parę miesięcy temu powiedziałaś, że go kochasz.
Byłam wtedy silnie rozchwiana.
Carrie miała wypadek. Policja znalazła wrak jej auta.
- Ktoś jej wjechał w bok. - Jest ranna?
Nie mogą jej znaleźć.
Co zrobiłeś Carrie, do chuja?
Jeśli chcesz jej pomóc, zrobisz, co ci każę.
Walden ma słabe serce.
Można się zdalnie podłączyć do jego rozrusznika.
Wyślij mi numer
albo ją zabiję!
Wezwij lekarza.
Zabijam cię.
To, co zrobiłem, żeby Nazir cię uwolnił...
To był wybór między tobą a Waldenem, Carrie.
A jeśli Nazir nie uciekł, a my szukamy nie tam gdzie trzeba?
- To gdzie trzeba szukać? - W tunelach.
Mam go.
Powiedz Estesowi, że nieważne, ile bzdurnych zarzutów mi postawi,
dopadnę go.
Wiesz, o co naprawdę chodzi?
Planujesz załatwić Brody'ego.
Jak chcesz zaliczyć wariograf, gdy zapytają, czy zabiłeś kongresmana?
Odżywają wspomnienia.
- W całej swej rozpiętości, co? - Nudno nie było.
- Uważaj na nadgarstki. - Poraniona wojowniczka.
Tym razem nie jest tak jak poprzednio.
Nie ma już żadnych tajemnic.
- Zatem strasznie? - Nie, tylko...
Łatwiej?
To raczej dobrze, nie?
Powinniśmy przynieść drewna i posłać łóżko.
Jasne.
Widzisz go?
- Tak. - I?
Nie jest sam.
Gdy tylko będzie, załatwię go.
I zniknie.
Wiem co robię.
- Z kim jest? - Czy to ważne?
Z Carrie, prawda?
Tak.
Jest niemożliwa.
Zawsze podejmowałeś dobre decyzje w swoim życiu miłosnym?
Dzwoń co dwie godziny.
Zrób coś z nimi.
- Zabawny gość ze mnie. - Teraz już wiem.
Pamiątka z poprzedniej wizyty.
Uroczo.
Przejdźmy się.
- To miejsce należy do was? - Dostaliśmy je od rodziny mamy.
- Przyjeżdżali tu co lato. - Gdzie teraz jest twoja mama?
W dniu mojego wyjazdu na studia powiedziała tacie,
że idzie do apteki i już nie wróciła.
- Przeczuwałaś coś? - Z ojcem było trudno wytrzymać.
Choruje na to samo co ja, ale nie chciał się leczyć.
Dostał więc wiadomość z gwiazd, kupił kampera i zabrał nas
do Wielkich Jezior, żeby zobaczyć cud.
- Teraz bierze leki? - Tak, i czuje się dobrze.
A twoja mama?
Myślisz, że jej nienawidzę. Maggie tak to odbiera,
ale ja rozumiem.
Takie życie może odebrać ci wszystkie siły.
Odzywała się do ciebie od tamtej pory?
Nie, to bolesna część.
Dzięki, że mi powiedziałaś.
Jesteś pierwszym.
Dzwoniłeś do Carrie Mathison?
Nie, ale masz dodatkowe mleko.
Dzieje się coś strasznego.
Właśnie teraz.
Zabójstwo.
Wiesz, że muszę zgłaszać, co mówisz?
To zgłaszaj.
Wykrzycz to z dachu.
Saul, tak szczerze... gadasz jak wariat.
- Mógłbyś zadzwonić do Carrie? - Wiesz, że nie mogę.
Dlaczego?
Czemu nie użyjesz własnej głowy i nie wyświadczysz mi przysługi,
zamiast słuchać jebanych rozkazów?
Bo znalazłbym się na twoim miejscu.
Dzięki za mleko.
Jak mogę zostać służącym w twoim domku?
- To poszukiwane stanowisko. - Naturalnie.
- Na pełen etat? - Na resztę życia.
Będę prać, gotować.
Nienawidzę prać.
Będę pilnował, by pani domu była pobudzona.
Intelektualnie.
Jesteś przyjęty.
Chcesz o tym pogadać na serio?
Dobra.
Jakie masz plany?
Jeśli mnie nie zatrudnisz?
- Kongresmenem nie będę. - Masz inne umiejętności?
Mógłbym być budowlańcem.
Może nauczycielem.
Teraz planuję jedynie, znów być dobrym człowiekiem.
Jesteś nim.
Naprawdę mam drugą szansę.
- Nie sądziłem, że to możliwe. - Czyste konto.
I mam ciebie.
Przynajmniej w tej chwili.
- Gdybyśmy mówili poważnie... - Powiedzmy, że mówimy.
Też miałabym czyste konto.
- Bo nie wrócisz do CIA. - Nie mogłabym.
I w tym cały szkopuł.
Cóż...tak.
- Prosili cię, żebyś wróciła? - Jeszcze nie, ale...
Wiem, jak bardzo kochasz to co tam robisz.
Ale rzecz w tym...
- Rozumiem to. - Przerwałeś mi.
Wybacz.
Chodzi o to, Brody...
- że kocham też... - Uważaj.
Być z tobą.
Czy to możliwe?
Nie wiem.
Twoja przeszłość i moja choroba...
Nie boję się jej.
- A powinieneś. - Dlaczego?
Mówiłam ci, że jest ciężka.
I paskudna.
Ty nie boisz się okropności, które zrobiłem.
Boję się.
Naprawdę mnie przerażasz, Brody.
Możesz mieć rację.
Może to wszystko zakończy się płaczem.
A może...
Może się nam uda?
Nie odchodź.
- Wrócę z rogalikami. - W takim wypadku wynocha.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Dziś wkrada się między nas prawdziwe życie.
Wiem. Wracamy.
W samochodzie myślałam...
- O tobie. - I?
I o mnie.
Decyzja należy do ciebie.
Ja w to wchodzę.
Muszę...
- Pomyśleć? - Tak.
Chciałabym mieć i ciebie, i pracę.
Wiem.
Cokolwiek postanowisz - zrozumiem.
Jadę wieczorem do siostry i jakoś to rozegram.
Jasne.
Ale możemy być szczęśliwi, prawda?
Tylko to sobie wyobraź.
Cholera!
Załatwione?
Nie.
Nie?
- Wiceprezydent nie żyje. - Przecież wiem.
A Brody zrezygnował z zasiadania w Kongresie.
Nie mówisz mi niczego nowego.
Nie ma zagrożenia dla kraju.
Nie zrobi kariery w polityce.
- Nagle zostałeś analitykiem, Quinn? - Nie.
Jestem gościem, który zabija złych ludzi.
I masz zadanie, które najwyraźniej zjebałeś.
Informacje Brody'ego były dobre.
- I co z tego, kurwa? - W zasadzie idealne.
Dzięki niemu dopadliśmy Nazira.
Co do Carrie, trudno znaleźć lepszą agentkę wywiadu.
Śmierć Brody'ego uśmierci ją.
Co to za łzawe pieprzenie?
Jedynie ty masz teraz interes w zabiciu Brody'ego.
Żeby kryć własny tyłek.
Uczyniłbyś z tej kobiety wrak człowieka.
Raz już ją doprowadziłeś do tego stanu.
Ja tego nie zrobię.
Nie.
Jeśli nie jesteś w stanie wykonać tego zadania, to w porządku.
- Brody'emu nic się nie stanie. - Albo?
Albo znów zobaczysz mnie w tej sypialni,
siedzącego w fotelu.
Bo jestem gościem, który zabija złych ludzi.
- Cześć, Brody. - Jak leci?
W porządku.
Dziś w CIA jest nabożeństwo za Waldena.
- Nie mogę z tobą pójść. - Wiem.
W porządku.
Muszę tylko wpaść po garnitur.
Chris ma mecz o 12:00. Nie będzie nas do 14:00.
Dobrze, zdążę to tego czasu.
Jak Chris?
Nie ma apetytu.
To dziwne.
A Dana?
Nic nam nie jest, Brody. Staramy się jakoś żyć.
Jasne.
- Mogę postawić ci piwo? - Czemu nie?
Dwa Rolling Rocks... gość je uwielbia.
- Bo jestem tani w utrzymaniu. - Zawsze taki byłeś.
To negocjacje pokojowe?
Nie jestem z tobą w stanie wojny.
To dobrze.
Rozstajemy się z Jess.
Jezu. Ciężko jest?
Tak będzie najlepiej dla wszystkich.
Opiekowałeś się nimi przez osiem lat gdy mnie nie było.
I w zeszłym tygodniu, gdy ja nie mogłem.
Żaden kłopot.
Nadal możesz to robić, jeśli chcesz.
Bo ja teraz nie jestem w stanie.
To nie powinno pójść w taką stronę.
Nie.
Dzięki.
Kurwa.
Cóż, jeśli to nie jest Javert...
- Możesz iść. - Mogę iść?
Tak powiedziałem.
A niech to.
- Zabiłeś Brody'ego? - Nie.
Postanowiłem, że masz rację.
Dotrzymał umowy, więc my dotrzymamy słowa.
Odwołałem to.
- Co tak, kurwa, długo? - Musiałem ochłonąć.
A ja musiałem w tym czasie siedzieć tu przez trzy gówniane dni?
- Uważaj, na to co robisz. - Bo co?
Postraszysz mnie swoim raportem?
Swoim ostrzeżeniem piątego stopnia, jak kurewsko jestem groźny?
Do raportu właśnie wnoszone są poprawki.
Dlaczego?
Dlaczego, Davidzie?
Może zwyczajnie odpuszczam starszemu gościowi.
- Nie na meczu? - Chciałam zostać w domu.
- Jak się masz? - Źle.
Wiem.
Przykro mi.
Dokąd idziesz?
Na ceremonię za ojca Finna Waldena.
- Finn tam będzie? - Pewnie tak.
Pamiętasz dzień, gdy się tu ubierałeś
i kazałeś mi wyjść?
- Nie jestem pewny. - Tamtego dnia przyszła tu ta Carrie.
Nigdy ci nie przeszkadzała moja obecność, gdy się szykowałeś
A wtedy...
powiedziała o bombie i o tym, że chcesz skrzywdzić ludzi.
- Że wojna cię załamała... - Dana, słuchaj...
To się zgadza.
To jedno, jedyne co ma sens.
- Nie chcę cię okłamywać. - Więc nie rób tego.
Nie jest szalona, prawda?
Carrie? Nie jest.
Naprawdę zamierzałeś to zrobić.
Ale nie zrobiłem. I teraz też bym nie zrobił.
Boże...
Mentalnie byłem wrakiem.
Dlatego ranię mamę i was.
To jakby nie można było nikogo w pełni poznać.
Przecież mnie znasz.
- Ładnie wyglądasz. - Nadzoruję ceremonię Nazira.
Pochówek w morzu?
To obecnie preferowana opcja.
Chcesz iść?
Obiecałam Brody'emu, że spotkamy się na uroczystości upamiętniającej.
To chociaż mnie odprowadź.
Jesteś na drodze by zostać najmłodszym szefem w historii CIA.
- Jak załatwiłeś to z Estesem? - Jeszcze nie załatwiłem.
Dlaczego sądzisz, że się na to zgodzi?
Bo na to zasługujesz.
- Powiedzmy że jest mi coś winien. - Tak?
Ma to związek z twoją niedawną nieobecnością?
To długa historia.
Dyrektor bazy?
Dlaczego nie wyglądasz na podekscytowaną?
- Muszę się zastanowić. - Nad czym tu myśleć?
Wiesz o moich problemach.
Świetnie sobie z nimi radzisz.
Czasem myślę o bardziej zrównoważonym życiu.
To jest twoje życie.
- Zawsze tak sądziłam, ale... - Co się zmieniło?
Brody.
Mówiłaś, że patrzysz na to trzeźwo.
Bo patrzę.
Brody dotrzymał wszystkich obietnic.
Bez niego nie zwinęlibyśmy Nazira i jego siatki.
On nałożył na siebie pas szahida, Carrie. Taki jest i zawsze będzie.
Znam każdy aspekt jego osobowości.
Ale...
- To skomplikowane. - To jasne jak słońce.
- Nie możesz z nim być. - Kim jesteś, żeby tak mówić?
Jako Carrie możesz robić, co tylko chcesz.
Ale nie jako oficer wywiadowczy.
- Myślisz, że o tym nie wiem? - Wybierasz jego, a nie nas?
- Nie wiem! - Niszczysz swoje życie.
A może po prostu nie oddaję go temu miejscu.
- Może chcę czegoś innego. - Terrorysty w łóżku?
Może nie chcę być samotna przez całe moje jebane życie!
- Jak ja. - Jak ty.
Bo nie wygląda to ciekawie, Saul. Jakie to uczucie?
Gówno wiesz.
Jesteś najmądrzejszą, a zarazem najgłupszą osobą, jaką znałem.
Przepraszam.
Wzięłam sporo Xanaxu.
Nie szkodzi.
- Odprowadzić cię na miejsce? - Poproszę.
- Cześć, Finn. - Dzień dobry, panie Brody.
- Proszę pozdrowić Danę. - Dobrze.
- Mogę zrobić coś jeszcze? - Nie, dziękuję.
Dzięki, że przyszedłeś.
...był człowiekiem zaangażowanym.
Człowiekiem zasad.
Bill Walden ukuł zwrot „Forteca Ameryka".
To on wyprowadził Agencję z jej najczarniejszych chwil
i przekształcił ją tak, byśmy bronili się sami w swojej ojczyźnie.
To Bill Walden orędował za programem wykorzystania dronów,
który uczynił z Al-Kaidy organizację niemal bez znaczenia.
To także on położył podwaliny pod operacje,
w wyniku których zabito Osamę bin Ladena i Abu Nazira.
Zdecydowałam.
Chcę być z tobą.
- W sensie teraz czy...? - I tak, i tak.
Amen.
Oddajemy cześć pani mężowi za jego zasługi dla Agencji
i dla tego wspaniałego kraju.
- Dlaczego zmieniłaś zdanie? - To twoja zasługa.
- Co jest? - Nic.
- To skąd ta smutna mina? - Nie jestem smutny.
Wręcz przeciwnie.
- Dziwne. - Co?
- Ktoś przestawił mój wóz. - Co ty pleciesz?
Zaparkowałem w części C.
Kurwa.
Prezydent dołącza się do wyrazów współczucia...
- Ani drgnij. - Co robisz?
- Zamknij się. - Carrie...
Powiedziałam zamknij się!
Boże.
- Nie ja to zrobiłem, Carrie. - Bzdura!
- Przysięgam... - Nie!
Na litość boską, Carrie. Spójrz na mnie.
Czemu miałbym to robić?
Nie mogę przejrzeć twojej pierdolonej duszy, Brody!
Możesz.
- Była w twoim aucie. - Nie wiedziałem.
Nie wierzę ci.
Wstanę powoli,
więc jeśli chcesz mnie zastrzelić, to śmiało.
Nazir to zrobił. To musiał być on.
- Nazir nie żyje. - Zgadza się.
- Więc co ty pierdolisz? - Od początku nas rozgrywał.
- Dając się zabić? - Czemu nie?
- Bo to szaleństwo! - Pomyśl o tym.
Jest lepszy sposób, żeby uśpić naszą czujność?
Dam Neck nigdy nie była celem.
Poświęcił Royę i jej ekipę.
Nie.
Zawsze chodziło mu o Waldena i CIA.
Nazir oddałby życie tysiąc razy, żeby taki dzień nastąpił.
Nic ci nie jest, Carrie?
Już dobrze?
Kurwa, to się nie dzieje.
To nie byłem ja.
- Musimy iść. - Dokąd?
Nikt inny ci nie uwierzy. Musimy uciekać. I to teraz.
Mówi się o wielkim wybuchu, który 25 minut temu spustoszył Langley.
Choć nie mamy potwierdzenia,
kilka źródeł donosi, że był to akt terroryzmu,
wycelowany w uroczystość żałobną wiceprezydenta Waldena.
- Nie mogę się dodzwonić. - Linie w Langley też padły.
Mamo.
Zostańcie tu.
- Chodzi o Brody'ego? - Agent specjalny Hall.
Mamy problem. Możemy wejść?
Czy on żyje?
Majorze, proszę się odsunąć.
Dopiero gdy pan powie, co jest grane.
- Musimy przeszukać dom. - Macie nakaz?
Proszę nie robić scen i nie zmuszać mnie bym ja zaczął je robić.
Proszę się odsunąć.
Nie rozumiem. Co się dzieje?
Proszę pozwolić nam wykonywać naszą pracę.
Trzymaj się.
- Co tu robimy? - Użytek z mojej polisy ubezpieczeniowej.
- Kurwa. - Pomogę ci.
Moja przyjaciółka June spotka się z nami na granicy.
Wywiezie nas do Montrealu, gdzie wsiądziemy na kuter rybacki
i popłyniemy do Nowej Fundlandii.
Tam wsiądziemy na frachtowiec, i popłyniemy na wody międzynarodowe.
- Złoty klucz. - Ten?
Mama nauczyła mnie oszczędzać na czarną godzinę.
Ellen Kramer.
Domyślam się, że to nie przykrywka zatwierdzona przez CIA.
Ty też musisz być kimś innym.
Zatrzymamy się po drodze.
Facet jest drogi, ale nie ma lepszych od niego.
Panie Berenson, Sloane Nelson, Departament Obrony.
P.o. sekretarza wysłał mnie,
żebym ułatwiła kontakt między FBI a CIA.
Ile ofiar?
Będziemy wyciągać zwłoki przez kolejne kilka dni.
- A do tej pory? - Prawie 200.
- Ktoś przeżył? - 27 osób.
Większość zabrano już do szpitala Sibley Memorial.
Kto sprawdza nazwiska?
Namiocie do selekcji rannych jest lista.
Proszę pokazać.
Tędy.
Potwierdzono śmierć Cynthii Walden.
Zginął też jej syn, Finn.
David Estes także jest na liście zmarłych.
Nie widzę Carrie Mathison na żadnej z list.
Jej los jest nieznany.
- Ale była obecna. - Tak.
Ktoś opuszczał miejsce zdarzenia?
Nie.
Czyli jest uznana za zmarłą?
Bez jebanego owijania w bawełnę.
Rozumiem, że był pan jej bliskim współpracownikiem.
Na ceremonii był również kongresmen Brody.
Także uznano go za zmarłego, ale jest coś jeszcze.
Co?
Wstępne oględziny wskazują, że bomba była w jego samochodzie.
W aucie Brody'ego?
Technicy czekają, by dać panu pełne sprawozdanie,
żeby mógł pan przekazać je prezydentowi.
Ja?
Jest pan tu najwyższy stopniem.
Dowodzi pan.
- Proszę dać mi chwilę. - Naturalnie, będziemy w skrzydle C.
Tu Carrie Mathison. Zostaw wiadomość.
Carrie, to ja.
Szukam cię.
Oddzwoń, proszę.
...szkody, jakie wyrządził ten atak na najwyższych szczeblach wywiadu...
Nie mogę już tego słuchać.
Jak się trzymasz?
Nie chcesz, żebym poprowadził?
Jesteśmy prawie na miejscu.
- Ellen. - Mike.
Stań tu.
Nie uśmiechaj się.
Całkowite zniknięcie?
Paszport, prawko, akt urodzenia?
- Ile to potrwa? - A ile mam czasu?
- Kongresmen już tu nie mieszka? - Nie.
- Długo tu jeszcze będziecie? - Kiedy się wyprowadził?
- W czwartek. - Ale był tu dziś?
Już wszystko to mówiłam.
Potrzebował garnitur na nabożeństwo.
Nie zrobił tego.
Słucham?
- Tak wszyscy twierdzicie, prawda? - Nikt tak nie twierdzi.
- Nie bierz ich strony, mamo. - Nie biorę.
To oczywiste, co myślą, ale się mylą.
Skąd ta pewność?
Byłam tu i z nim rozmawiałam.
I?
Zachowywał się zupełnie normalnie.
- O czym rozmawialiście? - O niczym istotnym, normalne tematy.
Jak skończyła się rozmowa?
Nie wyglądało to na ostateczne pożegnanie, jeśli o to pan pyta.
Skąd wiesz?
Bo wiem.
Tata jest w telewizji.
Ludzie powiedzą, że mnie złamano, że zrobiono mi pranie mózgu.
Powiedzą, że zmieniono mnie w terrorystę.
Nauczono mnie nienawidzić swoją ojczyznę.
Ja kocham swoją ojczyznę.
Jestem żołnierzem piechoty morskiej, tak jak mój ojciec i dziadek.
Przysięgałem bronić Stanów Zjednoczonych
przed wrogami z zewnątrz i wewnątrz.
Dzisiejszy czyn jest skierowany przeciw wewnętrznym wrogom.
- Wyłącz to, Chris. - Nie.
Musimy to zobaczyć.
..którzy wedle mojej wiedzy są kłamcami i zbrodniarzami wojennymi.
Winnymi okropności, za które nie ponieśli odpowiedzialności.
Chodzi o sprawiedliwość dla 82 dzieci,
których śmierć nie wyszła na jaw
i których zamordowanie jest skazą na duszy tego narodu.
Ja pierdolę.
Oprócz ujawnienia nagrania kongresmena Brody'ego,
grupa bojowników wydała oświadczenie, biorąc odpowiedzialność za ten atak.
Upadek Al-Kaidy to mit.
Każda akcja będzie niosła za sobą reakcję.
Tak jak wy pustoszycie nasz kraj,
z Bożą pomocą zrobimy to samo z waszym.
A dla Boga nie ma nic niemożliwego.
Daj telefon.
Gdy tylko zadzwonisz do rodziny, wpadną na nasz trop jak psy gończe.
Dzięki Bogu.
Dzwonię od kilku godzin. Nic ci nie jest?
Nic.
Oglądaliśmy telewizję. To straszne.
Okropne.
- Nie było cię tam? - Nie.
A Carrie?
Nic jej nie jest?
Nie ma jej.
Saul, ja...
Wiem.
Wracam.
Dobrze.
Proszę.
Do granicy tylko kilka kilometrów.
Przekroczymy ją autem?
1,5 km wcześniej jest droga pożarowa.
Lepiej iść pieszo pod osłoną lasu.
- Co potem? - Piesza wędrówka do Lake Selby.
To jakieś 30 kilometrów.
June ma tam domek letniskowy.
Jest droga.
Znów w lesie.
To chyba nasze miejsce.
Ty nie idziesz, prawda?
Chcę.
Miałam taki zamiar, ale...
teraz nie mogę.
- Byliśmy tak blisko. - Nadal mamy szansę.
Pewnego dnia.
Oczyszczę twoje nazwisko.
Przywiozłaś mnie tu.
To więcej, niż musiałaś zrobić.
Mówisz w czasie przeszłym.
- Cokolwiek się stanie lub nie... - Stanie się.
To była miłość.
To nie pożegnanie.
Nie wierzysz?
Jeśli to złagodzi ból.
Boże...
Czemu tak się czuję?
Bo zrezygnowałaś z tego dla mnie.
Całkowicie.
Żegnaj, ukochana.
Sprawdźcie z TEDAC, czy bomba z auta kongresmena
pasuje do C-4 zabranego od krawca z Gettysburga.
Będzie to jakiś punkt wyjścia.
Saul.
Przetłumaczone przez LingPerfect